بالا بلند ! وصفِ شما را گمان كنم ؛
بيهوده است خون به دلِ واژه گان كنم

بالاتر است دركِ تو از دست هايِ شــعر
از وهم و واژه تا به كجا پلكان كنم

شب بي گدازه در نَفَسم پرسه مي زند
پِلكي بزن كه چهـره در آتش نهان كنم

بالا بلند ! بگذر از اين دست نارسا
مي ترسم آنكه نام تو را نردبان كنم

من لالِ لالِ مــي شوم اي آبروي قرن
مي ترسم آنكه خون تو را آب و نان كنم

||

ارسال شده توسط مهدي در 23/7/1385 و ساعت 16:32:10